Reklam
Senelerce senelerce evveldi
Bir deniz ülkesinde
Yaşayan bir kız vardı bileceksiniz
İsmi; Annabel Lee
Hiç birşey düşünmezdi sevilmekten
Sevmekten başka beni
O çocuk ben çocuk, memleketimiz
O deniz ülkesiydi
Sevdalı değil karasevdalıydık
Ben ve Annabel Lee
Göklerde uçan melekler
Kıskanırlardı bizi
Bir gün işte bu yüzden göze geldi
O deniz ülkesinde
Üşüdü bir rüzgarından bulutun
Güzelim Annabel Lee
Götürdüler el üstünde
Koyup gittiler beni
Mezarı oradadır şimdi
O deniz ülkesinde
Biz daha bahtiyardık meleklerden
Onlar kıskanırdı bizi
Evet! Bu yüzden 'Şahidimdir herkes ve deniz ülkesi'
Bir gece rüzgarından bulutun
Üşüdü gitti Annabel Lee
Sevdadan yana kim olursa olsun
Yaşca başca ileri
Geçemezlerdi bizi
Ne yedi kat göklerdeki melekler
Ne deniz dibi cinleri
Güzel ülkem1000Kitap
Yüreğe kör düştü yine.
Dökülür istemsizce kanlı yaşlar yeryüzüne.
Bugün şehidin var güzel ülkem.
İndir bayrakları.
İndir zirvenin biraz altına indir.
Bir anne ağlarken yavrusuna
Hangi bayrak dalgalanabilir gururla son yolcusuna.
Susturun !
Tüm sesleri susturun!
Bir baba kopartilmışken yavrusundan
Hangi ses daha değerli olabilir bir çocuğun ağlama sesinden.
Bir şehit daha düştü baharına güzel ülkem.
Haydi ağla !
Ağla uğruna can veren evlatlarına .
Ağla yetim düşen çocuklarına.
Ağla bayram sabahları soğuk mermer taşlarını ıslatan küçücük dudaklara.
Bu ne haldir güzel ülkem .
Yetmedi mi feryadın figanın ?
Daha kaç yıldız sönecek gökyüzünde ,
Daha kaç fidan filiz vermeden kuruyup gidecek yeryüzünde .
Yetmedi mi üstünde yankılanan selalar?
Yetmedi mi ciğerine kazılan mezarlar ?
Yetsin güzel ülkem yetsin.
Bu topraklarda çığlıklar değil, kahkahalar yükselsin.