İki yabancı gibiyiz seninle,
Sanki gurbete gibiyiz aynı memlekette,
Düşüncelerim yenik düştü kaprislerine,
Nedir bu öfken kinin neye.
Gecenin bir vakti yine elimde kalem,
Şimdi ne yapıyorsun acaba bilmem,
Bitirip duruyor beni sana olan düşüncem,
Asabileştiriyor beni hayata karşı dinmek bilmiyor öfkem.
İki yabancı gibiyiz seninle sevgilim,
Yokluğunda göz yaşımla suladım büyüyor sevgim,
Yine sana dair yazıyor bu kalemim,
Söylesene bana senin için ben kimim.
Sana kalsa farklıyız ikimiz,
Ama bana göre aynıyız ikimiz,
Bence tez zamanda gönülleri birleştirmeliyiz,
Alevlensin dursun sevgimiz.