Yakamozda kaybolan bir parıltı gibisin. Gecenin zifiri karanlığında kaybolan aydınlığın sahte yüzüsün. Kim bilir hangi diyarlarda ne tarz meçhullerdesin. Vazgeçilmezsin sanmıştım da ansızın gelen bir huzur olurmuş.
Eskiden gecenin zifiri karanlığında yıldızları izler dilek tutardık. Şimdi ise sayende yıldızları, gökyüzünün sadeliğini bozan bir gök cismi gibi görüyorum. Sayende güzelliklerden de soğudum sevgili. Eyvallah
Hakkında duyduklarım beni senden uzaklaştırıyor,
Yaşanmışlıklar ise beni sana bağlıyor.
Bu nasıl ikilem bir türlü çözülemiyor.
Sen söyle sevgili bağlanmalı mıyım yoksa senden vazgeçmeli miyim?