Sonra, yavaş yavaş, günler birbirini kovaladı. Kıştan sonra Bahar, bir yazın arkasından da bir sonbahar geçince, hepsi azar azar, parça parça akıp gitti. Geçti gitti, uzaklaştı. Bitti demek istiyorum. Ama yine de derinde bir şey kalır. Sanki bir ağırlık, şurada, göğsün üzerinde! Ama yapacak bir şey yok. Mademki bu hepimizin yazgısıdır, kendimize harap etmenin, başkaları öldü diye ölmek istemenin alemi yok!
Enkazdan çıkardığım, her sayfasında içinden kum sirkelediğim kitap... Yıllar önce okumuş sonra yeniden okumak isteyince satın alıp kitaplığıma koymuştum.Nerden bilebilirdim ki kitapligim, kitaplarım bir duvarın altında kalacak. O gece yaşanmasa belki hemen okumazdim, geciktirirdim. Unutmayacağım unutamayacağım hiçbir zaman...
Çocuk KalbiEdmondo De Amicis · Kapra Yayıncılık · 202020,5bin okunma