Aidan

Aidan
Derin görünsün diye, suyu bulandırıyorlar.
Yılgınım uykudan, gizli bir dehşetle çevrili, Nereye götürdüğü bilinmez bir çukur gibi; Sonsuzluktur gördüğüm her bir pencerede ancak, Ve ruhum, hep böyle bir baş dönmesinin tuttuğu, Nasıl kıskanmasın hiçlikteki duygusuzluğu. - Ah! Sayılardan, Varlıklardan hiç kurtulamamak!
Reklam
Pascal bir uçurum duydu hep, yanında devinen. - Yazık! neler uçurum değil ki, - eylem, düş, istek, Söz! Ve dimdik ayağa kalkan tüylerimde tek tek Korku yelidir, duyarım, ikide bir çevrinen.
Açtım alev dolu gözlerimi, Odamın gördüm ürkünçlüğünü, Ve duydum, toplayınca kendimi, İğrenç kaygıların süngüsünü.
Kendine dön, ruhum, bu ağır saatte sen, Tıkayıp kulağını bu hayhuya hepten.
Nerdeyim bilmezsin, bilmem nerdesin şimdi.
Reklam