Yılgınım uykudan, gizli bir dehşetle çevrili,
Nereye götürdüğü bilinmez bir çukur gibi;
Sonsuzluktur gördüğüm her bir pencerede ancak,
Ve ruhum, hep böyle bir baş dönmesinin tuttuğu,
Nasıl kıskanmasın hiçlikteki duygusuzluğu.
- Ah! Sayılardan, Varlıklardan hiç kurtulamamak!
Pascal bir uçurum duydu hep, yanında devinen.
- Yazık! neler uçurum değil ki, - eylem, düş, istek,
Söz! Ve dimdik ayağa kalkan tüylerimde tek tek
Korku yelidir, duyarım, ikide bir çevrinen.