Kendimi en az yalnız hissettiğim anlar, akşamları kayığımla gölün ortasına doğru ilerlediğim anlardı; bana öyle geliyordu ki gökyüzü, dağların parlayan zirveleri ve geniş, masmavi su, annemin sevgisi hayatımdan çıkıp gittiğinden beri hiçbir insan yüzünün bana göstermediği bir sevgiyle beni sarıp sarmalardı...