Vdtkhn

Vdtkhn
Biraz yorgunum, kavgalari birikiyor insanin! Her uzvundan ayri ayri tasiyor acisi zamanla! Yasimdan yorgun, yasimdan telasliyim bugunlerde! Kac yasindayim sahi saymadim, bilmiyorum! Belki kirklarimdayim belki otuzlarimda! Belki de doksan sene yuvarlandim bu dunyanin sirtinda! Hic bilmiyorum! Hayat taviz vermedigi hizi ve kavgasiyla akip gidiyor! Baharin rahiyasindan akip cosan ciceklerle hatirliyorum lise yillarimizi! Kimimize kis, kimimize bahar olup caniyla degen babalarimizi! Bu memlekette insanlar belki de en cok baba sancisiyla inliyor, en cok baba deyince aklimiza gelir cocuklugumuz! Mazinin araladigi perdeden siziyor eski gunler! Onlarla kavgali onlarla sevdali oldugumuz! En cok baba yoklugunun husraniyla kiziyormus zaman ayriligin yarasini! İnsan baba olunca anlıyormuş babasını! Adil Erdem Beyazıt
Reklam
Yalnız bile değilim
Üç tarafı sularla çevrili memleketim gibiyim. Yalnızım. Yorgunum. Çok hırpalandım. Ağaçlarım ormanlarım kesildi. Göğüm betona kesti. Denizlerim hep pislik… Dört tarafı yalanlarla çevrili insan parçasıyım ben. Adım yalnızlık. Uğruma savaşanım yok, sokakları ateşe verenim. Molotoflar patlamıyor göbeğinde şehirlerimin. Haritalarda ara ki bulasın suretimi. Terk edilmişim. Mutlu insan yüzleri basmış her yanı. Efkarımda ortaksızım. Kalıcı hüzünlerle taçlanmış sanki varlığım. Ne yapsam ne etsem de benim için çok gecikildiğini daha yeni anlamışım. Ne gitmek istiyorum ne kalmak. Ne yaşamak ne ölmek. Ne gülmek ne ağlamak. Aldığım nefes başına buyruk, gülüşlerim emanet. Ne zaman hangi saat başladı kayboluşum? Bilmiyorum. Acıya bile artık duygusuzum. Dört tarafı yalnızlıkla çevrili insan parçasıyım ben. Gürül gürül şiir okuyuşum hep bundan. En kötü şarkıları iştahla söyleyişim. Kırgınlığıma en çok dokunan kalpte inat edişim, yalnızlığıma en benzeyen yerde konaklayışım. Memleketime benzeyişim çaresizce, bundan. Yatağındakini değil yüreğindekini aldatan bir kadın gözyaşında, ne kadar bağırsa da çığlığını duyuramayan bir sokak çocuğu ya da. Memleketim gibiyim kendi coğrafyamdan sürgün edildim. Dört tarafı yalnızlıkla çevrili insan parçasıyım ben, hep eksiğim. Daha güzel şeylere değil güzel şeylere bile hakkım yok sanki. Hangi dala tutunsam en baştan kırık, hangi kalbe sığınsam zalim, kime el uzattıysam kayıp… Hırpalanmış gibiyim bir yaşam macerasında. Umudu yarım kalan, hevesleri kursağında sallanan, kendi enkazında kendine ses veren bir yıkıntı gibiyim. Yokum. Olduğumu zannettiğim en şiddetli zamanlarda bile. Memleketim gibiyim. Düşlerime silah çekilmiş. Umutlarım yok pahaya satılmış. İnançlarım hakir görülmüş yollarım kar buz içinde. Ne yana baktıysam zifiri siyah. Dört
Maide suresi 13.ayet Iyi bil ki, Allah güzel davrananları sever.
Mal iyi bir köle, kötü bir efendidir.
Doğru olan nice eylem, söz vardır ki yanlış üslubu yüzünden ziyan olmuştur.