Duygusal olarak olgunlaşmamış anne babalar, gerçek duygulardan korkarlar ve duygusal bağ kurmaktan uzak dururlar. Onlar, gerçekle mücadele etmek yerine ona direnen savunma mekanizmaları kullanırlar. Kendileriyle ilgili düşünmeyi hoş karşılamazlar, bu nedenle hatalarını nadiren kabul eder ve özür dilerler. Olgunlaşmamış olmaları onları tutarsız ve duygusal olarak güvensiz kılar. Kendi gündemleri söz konusu olduğunda, çocuklarının ihtiyaçlarına karşı kör bir hale gelirler.
Çocukluk çağında yaşanan duygusal ihmal; acı verici duygusal yalnızlığa yol açar. Bu durum kişinin ilişkileri ve yakın arkadaşlarıyla ilgili tercihlerinde uzun süreli olumsuz etkilere neden olabilir.