Erdem GÖKTAŞ
@Erdem_62
81 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Yalnızlık sanki fiziksel olarak göğsümün üzerine çökmeye başlamıştı.
Reklam
"Tıptaki ilerlemelerin bizimkileri tiksinti verecek ölçüde temkinli kıldığını, yaşamlarını çok yavanlaştırdığını düşünüyorum. Ölümle düelloya tutuşmayınca, yaşam trajik boyutunu yitiriyor ve artık aynı tadı olmuyor. Ölümlü olma duygusu, özgürlük arzusunun temeli, hem felsefenin hem de sanatın varoluş nedenidir. Bu nedenle tüm ürküntüleri, geçiçi sevinçleri ve sonuçsuz isyanlarıyla sizinkilere ayrı bir sevgi duyuyorum."
Ben serpilip gelişirken, insanlık çöktü, derisi pörsüdü...
Çünkü ışık değerlidir, ama bedelini oyulan iki gözümle ödeyeceksem hiçbir değeri kalmaz.
Kendini bir yanardağın kraterinden aşağı bırakarak yok olan birini çıkış noktası olarak sahiplenmişlerdi.
Reklam