Gün ağarmisti ;
Penceremi araladiğımda
İçeri esen rüzgarın mahcubiyetini sezdi saclarim
Birde o sensizliğin kokusu vardı,
Çok ama çok uzaktin aşk...
Ve çok yabancı,
oysa içimde yaşıyor olmana rağmen,
bunu biliyor olmana rağmen...
Bu çok acı vericiydi.
Canım acımıştı,
Canım bile acımışti...
Sensizgliğin ötanazisini yaşatma
Gölgene bile muhtaçken
Neyin izdirabi bu,
hangi gunahimin karşılığı...
Vicdan terazisinde tartilamayan yüregim...
Bedenimden ayrı seven bir ruhumla...
İliklerime kadar kokuna susamisken...
Ne olur azabını bir selamla dindir..
Okunmamış yazilmamis bir
kitabın sürgün karakteriyim sensiz
Nefesinle hayat ver,
orda olduğunu bileyim...
Elimin sol boşluğunda hissetigim yerde...
Beni gökyüzüne bakmaya mecbur birakma...
Dualarimin en başında olma...
Yanımda oluşuna sükrettir bana...
Zaman daraliyor ,
bugün de bitti
Yarına cikamayacagimiz beklentisinde yaşıyoruz...