Gönül bir hânedir ammâ, içinde benliğe yer yok,
Tevâzu ehli olana, cihânda hiç keder yok.
Diken olma ki incitme, gül ol ki her nefes hoşsun,
Düşen yaprakta hikmet var, kibre hiç meşher yok.
Harâb ol ki hazîneler, yıkık yerlerde gizlidir,
Sarayda zevk ü safâ var, fakat dertten haber yok.
Kimi sultan olur gezer, kimi toprakta bir zerre,
Huzûr-ı Hak’ta inan ki, kimsede bir zafer yok.
Ey fâriğ, sözünü kes ki, sükûtun bir beyân olsun,
Gönül aynası sâf ise, başka bir münevver yok.