Bir insanın,onurun verdiği baskılardan kurtulabildiğinde,ayıbın verdiği sonsuz yararlarının tadını çıkarmasının nasıl bir şey olabileceğini düşmeye koyuldu ve kalbinin bir süre daha hızlı çarpmasına neden olan ahlaktan yoksun tatlı bir duyguya kapılınca da dehşete düştü.
Kafasındaki düşünceler silik ve karmaşık olduklarından tam olarak bir şey çıkarmakta zorlanıyordu ama onur kadar ayıbın da yararları olduğuna ve hatta rezil olmanın yararlarının bitip tükenmez olduğuna karar verdi.