Edilmiş onca kelam, kurulmuş onca cümle, buğulanmış onca cam... Mana taşıyan katarlar olarak dura kalka geçip gidiyor ömrümüzün uçsuz bucaksız düzlüklerinden.
Sayfa 72
Yani ben, içimi şöyle bir çeksem dünyadan, fena mı olur?
Sayfa 64
Herkesin zaman dediği bir ırmağın üstündeyim. Ne eksiğim kandimden, ne fazlayım.
Sayfa 57
Dert ne kadar, çare ne kadar, çaresizlik ne kadar sürer? Bugün ne kadar, yarın ne kadar, zaman ne kadar sürer?
Ve hayat ne kadar sürer? Doğruysa bilgenin söylediği: "Sonsuzluk ve bir gün kadar!"
Sayfa 56
Dünyanın üstünde, çöküntüsünü dimdik ayakta tutan bir karaltıyız sanki biz.
Sayfa 52