Ayten İnci Ateş
@Ervainci
Kitap sever bir anne
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Zaten hayatta her şey önce ambalajın güzel olması ile başlamıyor muydu? Ambalaj dikkat çekici olacaktı ki insanda merak uyandıracaktı."
Thales ne yapmıştı? Ayağını yere sağlamca basıp, yerden aldığı güç ve ruhundaki kudretle sıçramıştı. Sanatın kaçırmaya çalıştığı şeye akılla ama hislerle hissede dokunuyordu -bazen yakalayıp bazen elinden kaçırıyordu-. Yakaladığı şeye takılıp kanatlanınca ardından hep niceleri geldi, bir kere olsun dokunabilmek için. Bu dokunuşlar felsefenin senfonisine dönüşüvermişti. Sonra onun gibi niceleri! Niceleri sonra lanetlendi hapisten kaçtıkları ve başkaldırdıkları için kelepçelenmiş yarınlara. Lucifer olan biteni izliyor, fısıldıyordu notalara: felsefenin senfonisi...
Kendi ışığı olmayanlara ne Lucifer'in fısıltısı ne de Lady Galadriel'in ışıltısı ulaşabilir. Zira zincirlerini kırmak cesaret işidir, güç ister ve acıya sarılmayı gerektirir. İnsana en çok acı veren şey ise kendi putlarını (kutsalları) yıkmaktır. Bunu gerçekleştirmeden de asla kendini bulamaz. Kendini cezbet Ah Sokrates, bizi ne yollara soktun? İyi de yaptın, sana çok şey borçlu olduğumu hissediyorum. O yüzden Platon'un aşkı gibidir benim aşkım. Senin aşkın gibi, yaşama ve bilgiye duyulan...
