Çok düşüncesiz çok nankörüz aslında,
Herkes her an yanımızda olacak gibi düşünüyoruz. Sevdiklerimizi sevenlerimizi çok hor kullanıyoruz, Kaybetmeden değer bilmiyoruz.
Giden zaman da giden can da geri gelmiyor oysa, Kaybedince anlıyoruz..
İnsan yüreğinin ait olduğu yeri bulana dek mülteci gibi dolaşır durur. Ne zaman ki yüreğinin ait olduğu yeri bulur o zaman insan bir yurt sahibi olur. Yurt dediğimiz olgu sınırlardan ibaret değildir.