Bir şey, sona ermek için başlamıştır. Serüven uzamaya gelmez, ona anlam veren ölümüdür yalnız. Bu ölüme, belki benim de sonum olan bu ölüme sürüklenirim. Geriye dönmek elimden gelmez. Her an, ardından geleni getirmek için ortaya çıkar. Her ana ,bütün varlığımla sarılırım. Onun yerine başkasının kolunamayacağını, onun başkasına benzemediğini bilirim. Ama onu yitip gitmekten alıkoymak için bir şey de yapamam.
Ben geçmişimi nerede saklayacağım? Geçmişinizi cebinizde saklayamazsınız. Onu koyacak bir eviniz olmalı. Gövdemden başka şeyim yok benim. Yapayalnız bir adam, salt gövdesiyle anıları durdurup saklayamaz. Anılar üzerinden geçip gider onun.
"Çevreme kaygılı gözlerle baktım, şimdi'den başka tek şey yoktu.Şimdi var olandı,şimdi olmayan hiçbir şey varoluşmuyordu. Geçmiş var olan bir şey değildi.Hem de hiç değildi. "
Kitaplarımı yerleştirmek zamanımı alıyor, bir türlü öğrenemedim, yerleşmez onlar, yerlerini kendileri seçerler.Yoksa neden bulamasın ki insan aradığı kitabı? Bazen de durdukları yerden çağırırlar beni; göz,göze değer.