E
@Esen_b
buluştuğumuz anda filizlenen sevdamız
ayrılınca çiçekler açardı içimizde
oysa şimdi sarardı yapraklar, kırıldı dal
liflerinden çözüldü ne varsa bahçemizde
bahçende nice güller düşlemiştim bir ömür
her biri diken olup kanattı yüreğimi
ve nice papatyalar ve nice karanfiller
içimin en karanlık yerine gömüldüler
sensiz kaldığında damarlarım, kan acıtıyor içimi
silemiyorum kirpiklerimden, yitirdiğim zamanlar
göz yaşlarım acıtıyor; çaresiz haykırıyorum
yudumluyorum bu hain zehri yollarda bir başıma
su acıtıyor dudaklarımı gittiğin akşamlarda
ekmek diken gibi yırtıyor boğazımı