"Feryat! Feryat mı? O duvarlardan aksetmez. Aksetse daha fena. Zira yine benim kalbime çarpacak değil mi? Ben sükunet istiyorum, heyecan ve üzüntüden kaçıyorum."
"Hayat ilerleme yolunda devam ettikçe o saflık kalmıyor. O mazlum eda değişiyor. İnsan başka türlü şeyler düşünmeye başlıyor. O saf kalp, kirli, huzur kaçıran düşüncelere bulanıyor. O saf pınar kirleniyor. Meşgaleler artıyor. Fena fena düşünceler geliyor. Ben bu değişimlerden uzak kalmadım. Ben de bunaldım."
"Sanki bahar doğal bir tebessümle kışa küçümseyici bir bakış atıyordu. Her taraf çiçek içinde, her taraftan yepyeni bir koku kopup geliyor. Biri insanın gözlerine, diğeri burnunu sevindiriyor. İnsan ne dense gülüyor. O tebessüm sanki bulaşıcı bir sevincin yüzde görülen bir nevi alametiymiş gibi silinmiyor."