EŞB
@Esk2907
“Amelinizde rıza-yı İlahî olmalı.
Eğer o razı olsa bütün dünya küsse ehemmiyeti yok.”
36 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Çocukken beni hiç öptüğünü hatırlamıyoum. O da babasının kendisini öptüğünü hatırlamazdı. Çocuklar ancak uyurken öpülür, yoksa şımarırlar, oralarda böyle denirdi. Ataerkil Balkan saçmalığı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çocukluk dikeydir. Yukarıya doğu büyürsün, boyun bahçe deki güllerinki kadardır, herkes sana her yıl ne kadar büyüdüğü nü terar edip durur, baban seni havaya kaldırır, parmak uçların da yükselirsin, herşey kıpır kıpır hayat ve hareket doludur, yat mak istemezsin, ancak zorla yatarsın. Yaşlılık yataydır. Azıcık dinlenelim, öğleden sonra uzanalım, kanepeye şöyle bir uzanacağım sadece, çünkü belim... Yaşlılık uzun süreli, belki de sonsuz bir yataylığa alışmktır.
Bahçıvan gittiğinde evin önündeki bahçeye ne olur... Kirazlar olgunlaşacak ve dökülecek, elmalar olgunlaşacak ve dökülecek, armutlar, mürdüm erikleri ... Otlar patikayı sarmaya başlayacak. Bahçe, bahçıvanı olmadan da coşmaya devam edecek, onun diktikleri büyüyecek, meyveye duracak ama yabani otlar da kendine yol açacak, bir süre sora onlar her şeyi ele geçirecek. Belki hemen değil, ama işler böyle yürür - bedenler soğur, bahçeler yabani ota boğulur, çocuklar yetim kalır. Yine de bahçıvanın ölümlülüğüne rağmen bahçe bir nlamda ölümsüzdür. Belki artık tam anlamıyla bir bahçe olmayacaktır. Bir bahçe yaratmak karmaşık manevralar, doğayla savaşlar ve ateşkesler içerir, bir yere kadar onun tarafında yer alırsın, bahşedileni, toprağı ve onun verim gücünü kullanırsın ama aynı anda onu kontrol altına alıp ehlileştimek için ikinci bir savaş da verirsin. Bu otlar - gitsin, bu çalılar - kalsın, güller - evet, ama zalimce budanacak.
Bir anlamda evet, durumu stabil, ölümden daha stabil bir durum yok.
akşam kızımla birlikte soyağacı yapmaya karar veriyouz. Sülaledeki tüm yaşayanları ve ölüleri hafızasında taşıyan kişi daha yeni veat etmişken, bu iş neredeyse imkansız görünüyor. Ama itiraf etmeliyim, bunu yapmak büyük bir teselli sağlıyor. Kendini ve ölen kişiyi ailenin çatallanan dalları arasına, dal budak salmış o tacın üzerine yerleştirmek, ölümü daha doğal kılıyor, bir anlam ve teselli sunuyor, evet anlam ve teselli. Ağaç canlı, dallarında onca ölünün asılı olmasına rağmen.