Ezgiii
@Eskiiiii
Sadece insan
19 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Henüz karşılaşmadım kendisinden çocuk sahibi olmak isteyeceğim kadınla, sevdiğim kadın değilse eğer o: çünkü seni seviyorum, ey bengilik!
Çünkü seni seviyorum, ey bengilik!
Nietzsche’nin yazılarında hep bir güç istenci ve kendini aşma vurgusu vardır. Acıya rağmen güçlü kalabilen, acıdan bile bir anlam yaratabilen, kendi değerlerini kendisi belirleyen bir insan olmasını öğütler insana Nietzsche. Ancak kendisi hayatında ne kadar uygulayabilmiştir öğretilerini? Nietzsche ve olmak istediği Nietzsche arasında ne büyük uçurum vardır aslında! Hastalıklı, yalnız ve ruhsal çöküntü içinde hayata gözlerini yummamış mıdır? Gerçekten ister miydi o hastalıklı zamanlarını ve delilik anlarını tüm o acılara rağmen tekrar ve tekrar deneyimlemeyi? Belki de Nietzsche’nin “Amor Fati” (Kader Sevgisi) fikri, tam da bu acıların tekrarıyla baş edebilme cesareti üzerine kurulu değil midir? Kendisinin bunu başardığını söylemek zor, ama belki de bu fikirleri üretmesinin nedeni, kendi acılarına anlam kazandırmaya çalışması olabilir mi?
Henüz karşılaşmadım kendisinden çocuk sahibi olmak isteyeceğim kadınla, sevdiğim kadın değilse eğer o: çünkü seni seviyorum, ey bengilik!
Çünkü seni seviyorum, ey bengilik!
Nietzsche’nin ebedi dönüş düşüncesi, aslında aynı hayatı tekrar tekrar yaşamak fikrini sevdirmek değildir bence. Daha çok, yaşadığımız her anı öyle dolu dolu yaşamamızı öğütlüyor ki, o anı sonsuz kere yaşamayı isteyebilelim. Yani mesele, hayatı öyle anlamlı kılmak ki, ona tekrar tekrar "Evet!" diyebilelim. Ama Ezgi, bu çağda bunu başarmak gerçekten zor. Her şeyin hızla tüketildiği, dikkatimizin sürekli dağıldığı bir dünyada, hangi anı gerçekten sahipleniyoruz ki onu sonsuz kez yaşamak isteyelim? Sen olsan, aynı hayatı, aynı detaylarla, aynı hatalarla sonsuz kez yaşamayı kabul eder miydin?