Çocuklar aldatılmayı çabuk farkederler. Anne ve babalarının kendilerine kötü ve günah diye gösterdikleri şeyleri nasıl olup da bizzat kendilerinin işlediklerini anlayamazlar.
Bu nedenle anne-babanın sözlerine karşı çocukların güveni kalmaz.
Çocuklara, “yalan söyleme, bu hareket kötüdür, nefret uyandırır, günahtır.” gibi nasihatlerde bulunurlar ama bu nasihatleri veren kişiler.... Çocukları aldadırlar ve yine “kimseyi incitmeyiniz,nezaketli ve terbiyeli olunuz.” derler. Ancak kendileri bu kurallara uymayı düşünmezler.
Bazı ailelerde çocuklar iyi beslenir, iyi giydirirler, sağlığına dikkat edilir. Ancak tüm bunlara rağmen çocuk ruhunun saflığı, açlığı ve süsü ihmal edilir.