Bir olayla yüzleştiğinde verdiğin tepkiyle, o olayı sadece dışarıdan gözlemlediğinde verdiğin tepki aynı olmuyor.
Birine “Ben olsaydım şöyle yapardım” demek kolay. Çünkü dışarıdan bakınca net görünür her şey. Duygular yok, korkular yok, bilinmezlik yok.
Ama işin içine girdiğinde…
Ne düşündüğün değil, ne hissettiğin devreye giriyor.
O zaman anlarsın; bazı şeyler yaşanmadan anlaşılmıyor.
Bu yüzden yargılamak kolay, empati zor.
Anlamak için yaşamak mı gerek? Belki evet, belki hayır.
Ama her zaman hatırlamak gerek:
Hiçbir acı, dışarıdan göründüğü kadar basit değildir.