Her yer bir daha asla dönmeyecek olan erkekler yüzünden tek başına bekleyen kadınlarla dolu. Erkekler de aynı durumda, çekip giden kadınları özlüyorlar. Hayat bozuk bir radyo ve güzel tek bir şarkı bile yok.
Semih Kuşkaya
Eşini kanserden kaybeden Orhan Seyfi‘nin kansere yakalanan kızı, “Annem öldüğünde çok ağladın. Ben ölürsem ağlamayacağına söz ver” deyince Orhan Seyfi söz verir. Bir süre sonra kızını kaybeder ve şu dizeleri yazar: “Bir alev halinde düştün elime, hani ey gözyaşım akmayacaktın?”
Bir gün bir padişah, vezirinden, hüzünlü iken okuduğunda mutlu olacağı; mutlu iken de okuduğunda hüzünleneceği bir cümle yazmasını ister.
Vezir, şu cümleyi yazar:
“Bu vakit geçip gidecek...”