Annesi ömrü boyunca " Önünde sınır falan yok," demiş, bu söz kulaklarında çınlamıştı. Ama gerçekten sınırları olmasaydı, sınır denen şeyin varlığından haberdar olmazdı, değil mi?
" Kimseyi benden koruyamazsın, oğlum," dedi babam. " Artık unutmazsın...." Elini omuzuna koydu. " Kalbinin bir işe yaramadığını."
O günden sonra haklı olduğunu düşündüm. Kalbimin varlığını unutmuştum. Unutmak zorundaydım.