Esra

Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş Maviliklerde sefer etmek! Bir sahilden çözülüp gitmek Düşünceler gibi başıboş.
Reklam
Bilmezler yalnız yaşamıyanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle, Nasıl koşar aynalara, Bir cana hasret, Bilmezler...
Ah! aydınlıklardan uzaktayım, Kafamda o dağılmayan sükûn. Ölmedim lâkin, yaşamaktayım. Dinle bak; vurmada nabzı ruhun.
Garîbim; Ne bir güzel var avutacak gönlümü, Bu şehirde, Ne de bir tanıdık çehre; Bir tren sesi duymaya göreyim, İki gözüm, İki çeşme.
Reklam