Fyodor Dostoyevski; "İnsana olan saygımı kaybetmemek için insanlardan uzak duruyorum" demiş. Ben hayatımda bu kadar naif bir isyan duymadım..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Daha çok anlat," dedim.
"Hoşuna gidiyor mu?"
"Çok. Elimden gelse, seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.."
"Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?"
"Gider gibi yaparız..'
"Öldürmek, Buck Jones'un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! Hayır. Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek... Ve bir gün büsbütün ölecek..'
"Anne.."
Alçak sesle konuştum ve bu, herhalde hayata yönelttiğim en büyük suçlamaydı;
"Anne, benim doğmamam gerekirdi.. Balonum gibi olmalıydım..'
Hüzünle saçlarımı okşadı..
"Herkes , doğması gerektiği biçimde doğar," dedi.
Ah zezé üzümlü kekim.(
"Ne var, zezé?"
"Hiç, Godóia.. Neden kimse beni sevmiyor?"
"Çok budalasın."
"Bugün üç kez dayak yedim, Godóia."
"Hak etmemiş miydin üçünü de?"
"Onu demek istemedim. Kimse beni sevmediği için, dövmek istediklerinde herhangi bir şeyi bahane ediyorlar..'