Önce; güzel güzel içinden gelir, sonra fitil fitil burnundan. Sonra; kimseye demeden, kimseye değmeden, kimseden olmadan, kimseden ummadan sıyrılıp gitmek istersin bu hayattan.
"Sen, kendine yazılmış en güzel hikâyeden habersiz, başkalarının hikayelerine girmek için çırpınıp, giremediğinde de kederlenenlerin Rabbisin. Hikâyem sana emanet. Nasibin en güzel çiçeklerini iliştir hikâyemin satırlarına... "
Dedim ki: ben şimdi nasıl anlatayım onu düşündüğümde sol kaburgalarıma giren ağrıyı!
Ne zaman hayale dalsam onsuz olacak diye kursağıma dizilecek hevesleri?