"Önce kendine güvenmeli insan... Çünkü kimse sihirli bir değnekle dokunmayacak hayatına, kimse senin için dağları delmeyecek ya da çöllere düşmeyecek... Hiç kimse, hayalini kurduğun şeyleri kırmızı bir kurdeleye sarıp armağan etmeyecek sana. Hayatında güzel bir şeyler olsun istiyorsan önce kendi elini koymalısın yolunun ortasında ki taşların altına! Ne demişler, tırnağın varsa başını kaşı..."
İnsan, küçük parıltılara aldanıp geleceğin hep aydınlık olacağı yanılgısına düşmemeliymiş meğer. Çünkü hayat her zaman çiçekler sunmazmış insana. Çok uzun süre güneş gördüyse bahçelerin, fırtınaya hazır olmaliymışsın..
Allah, er yada geç herkesin gönlüne göre veriyor. Ve inan ki hiç kimse ettiğiyle kalmıyor. Yani yüreğini ferah tut, sonunda her şey olacağına varıyor...
Eskiden, bana zararı olduğu halde bazı insanları kaybetmekten ödüm kopardı. Kırıldığımda, üzüldüğümde sözünü bile etmezdim. Onlar olmazsa her şey berbat olacakmış gibi hissederdim
Zamanla öğrendim ki, öyle insanların yokluğu hiçbir şeyi berbat etmiyormuş. Artık ne kimseye yük oluyorum, ne de kimseyi kendime yük ediyorum. Kimsenin yeri dolmaz diye bir şey yok, doluyor çünkü. Allah, yeter ki iyi insanlar çıkarsın karşımıza...
"Kavga çıkmasın diye sustuğum zamanlar, kimse kırılmasın diye yuttuğum konular ve kaybetmemek için alttan aldığım insanlar oldu. Şimdi anlıyorum ki bazı kavgalar çıkmalı, bazı kalpler kırılmalı ve bazı insanlar kaybedilmeliymiş... Sürekli gönül yapmaya çalışınca kıymetin kalmıyormuş.