İçime attığım kar taneleri kadar küçük şeylerin zamanla önünde durulmaz bir çığ'a dönüşebileceğini öğrendim. Oysa bir dağın zirvesine düşen ufacık kar taneleri gibiydi hepsi... Zamanla yuvarlanıp döndüler içimde, büyüdüler ve kocaman bir çığ'a dönüştüler.
"Zaman çok şey öğretiyor insana... Gün geliyor, yanlış insanlara kıymet verdiğini öğreniyorsun. Gün geliyor, bazı şeylere boşuna üzüldüğünü... Zamanla herkese değer verilmeyeceğini ve bazı şeylere üzülmemen gerektiğini öğreniyorsun sonra. Bir bakıyorsun ki seni acıtan onca yara çoktan kapanmış... Çünkü alışmayı ve kabullenmeye öğrendiğinde kendine değer vermeye başlıyorsun. Kendine değer verince iyileşmeye ruhundan başlıyorsun..."
Çünkü hiç kimse karşısındaki insanın kalp güzelliğine göre ona hürmet etmiyor. Paran varsa saygı görüyorsun, nüfuzlu biriysen söylediklerine itibar ediliyor.