Yeterince uzun bir süre ağlarsan her şey yoluna girer. Ve işte senin aradığın mutlu son. Ve sonunda tekrar dışarı çıkıp insanların arasına karışmaya hazır olursun.
Zaman çok tuhaf ve yaşam onun iki katı kadar tuhaf. Dişliler kayıp tekerlekler döner ve hayatlar çok erken veya çok geç birbirine dolanır. Ben çok uzun yaşadım, bu kesin. Ve sen de ya çok erken ya da çok geç doğdun. Bu oldukça korkunç bir zamanlama.
Biz yaşlılar, aramızda birbirimize göz kırpar ve "Maskemi, yaptığım rolü, kendime güvenimi nasıl buldun? Hayat zaten bir oyun değil mi? İyi oynamıyor muyum?" diye sorarız.