dehlizin karanlığında kayboluyor bir suret
kapıyı kapatıyor rüzgâr, kuru bir sesle
bir mezarın derin çukurunda sanki bir ceset
gülümsüyor cılız ve cansız bir ümitle
hevesten başka şey konuşmadılar onunla
görmediler onda görünenin ötesi ne
nereye gitse o terâneyi söylediler kulağına
niye yaratıldı kadın, gönül eğleyelim diye
“Bu mekanlarda yenilen ve ataları doyurmaya yönelik kurban yemekleri sosyal olarak ölülerle yaşayanları birleştirmektedir. Komünal yemek (özellikle cenaze sonrası) geleneği zaman içinde farklı formlara bürünse bile dibinde atalar kültünün uzantısıdır.”