“Zihnim bir süreliğine çok karanlıktı. Dahası o karanlık hep bir yerlerde, gölge gibi pusuda bekliyor. Ne olursa olsun. Hayatımda ne kadar ışık olursa olsun, hep orada bekliyor. “
“Parçalarını tekrar bir araya getirdiğinde, parçalandığı zaman nasıl hissettiğini unutuyordu insan. İyileşen yaraların ilk açıldığında nasıl hissettirdiğini de.”
“Önceliklerinin farkına varmak, şükretmek ve sahip olduklarının değerini bilmek önemliydi, evet ama aynı zamanda kendi acını kabullenip onu anlamak da önemliydi. Sorunların ne kadar büyük ya da küçük olursa olsun, kayıplarının, yaralarının sana ait olduğunu kavramak ve onları hissetmeye hakkın olduğunu bilmek. Çünkü en ağır kayıp her zaman seninki olurdu.”