Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 45 dk.
Sayfa Sayısı:
344
Basım Tarihi:
28 Nisan 2025
İlk Yayın Tarihi:
Nisan 2023
Yayınevi:
Kairos Kitap
Orijinal Adı:
Adelaide
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786255919151
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Adelaide·344 syf.·
10/10
2025 28. kitabı
Kitapçıda gezerken dikkatimi çekip aldığım bir kitaptı Adelaide, ve genelde böyle kitaplar pek iyi çıkmaz benim zevkime göre hahasha. Ama bu kitabı çok beğendim ama çok... Bir kere beni tamamen içine çekti konusuyla, karaktere bağlanmamla, olaylarla, travmalarıyla...
Kitapta Adelaide'nin Rory diye bir adamla tanışması ve bütün güzel enerjisini onun hayatının içine eden bu adama harcaması, bu süreçte yaşadıklarını ve sonrasında nasıl ayakta kalmaya çalıştığı anlatılıyor. Böyle basit anlattığıma bakmayın gerçekten olaylar, Adelaide'nin duyguları o kadar etkiledi ki beni... uzun zamandır bir kitap için ağlamıyordum resmen sonlarda ağlamaktan okuyamadım .. Adelaide karakterinde o kadar kendimi buldum ki anlatamam. Tamam o kadar da değil ben olsam çoktan Rory'ye yol vermiştim ama düşününce karakteri de anlayabildim. Kendini suçlaması, hayatta herkese iyi gelmek istemesi, kötü davranışlara kılıflar bulmasını bile anladım ne yazık ki.. ve en iyisi de onu yargılamadan okudum ve bu çok hoşuma gitti. Yazar o kadar iyi yazmış ki bence kesin bir şeyler yaşamış da öyle yazmış gibi hissettim.
Kitap boyunca Rory'nin anasına kadar sövdüm çünkü baya toksik bir ilişki durumu okuyoruz. Hatta yazana göre de sadece 'durum' okuyoruz ahdhja o kadar toksik bir karakter ki. Şimdi neresinden tutsam bilemiyorum ama Adelaide'i bu kadar anlamam da beni korkutmadı değil hihii.. özellikle sürekli bir koşturmaca içindeyken hissettiklerini içine atıp atıp kıyıda köşede sürekli ağlaması o bölümlerde koptum ve çok üzüldüüüğmm
Bu kitabı herkese tavsiye eder miyim emin değilim herkes sevmeyebilir, ama 21 yaşındaysanız ve benseniz seversiniz:" iyi okumalarr
"Adelaide sevginin ödün vermekten geçtiğine ve aslında tüm bunların da birer ödün olduğuna kendini ikna etmeye çalışmıştı. Öyleydi değil mi?"
Spoiler
Adelaide, teknik açıdan son derece zayıf bir roman olmuş. Yazar fazlasıyla kolaya kaçmış; olay örgüsü karakterlerin seçimleriyle değil, peş peşe dizilmiş tesadüflerle ilerliyor. Londra gibi dev bir şehirde aynı insanların durmadan yollarının kesişmesi, hem gerçeklik duygusunu kırmış hem de romanın dramatik yapısını ucuzlatmış. Yazar, Adelaide’in toksik ilişkisini merkezde tutmak uğruna hayatın diğer tüm dinamiklerini neredeyse tamamen silmiş. Yeni mezun bir karakterin para, iş ve çevre açısından hiçbir zorluk yaşamaması da bu “drama alanı açma” çabasının en belirgin işareti.
Karakter gelişimi de aynı derecede yetersiz. Adelaide’in kötü dönemi, intihar geçmişi ve psikolojik sorunları birkaç sayfaya sıkıştırılmış; çözüme gidilmemiş. Ben iyileşme sürecini okumak isterdim. Oysa Adelaide’in içsel dönüşüm geçirmesine izin vermemiş. Onu dışsal bir “iyi adam” figürüyle ödüllendirilmiş. Bu iyi adam- Bubs, Rory’nin anti-tezi olmaktan öteye gidemeyen, rehabilitasyon merkezi gibi kullanılan bir karton karakter. Final ise iyileşmeyi karakterin kendisine değil, başka bir erkeğe bağlayan felaket bir tercihle sonlandırılmış.
Romanın en belirgin teknik kusuru ise aşırı pop kültür referansı kullanımı. Bana göre Ariana Grande, Spice Girls, Call Me by Your Name gibi sayısız dış eserin üst üste yığılması, atmosferi kurtarmak yerine dağıtıyor ve okuru sürekli romanın dışına itiyor. Metin kendi duygusunu yaratmak yerine başka eserlerin hazır etkilerine yaslanmış gibi.
Sonuç olarak Adelaide, güçlü bir temayı tamamen heba eden, tesadüfleri dramatik araç sanan ve pop kültürünü edebi yapı malzemesiyle karıştıran bir roman. Karakter gelişiminin yokluğu, yapay gerçeklik algısı ve aceleyle toparlanan finaliyle okurun zekâsını pek de ciddiye almayan bir metin. Nefret ettim.
Beklentilerimi her ne olursa olsun düşük tutmam gerektiğini tekrar ve tekrar anlamış bulundum. Şaheser olmayacağını biliyordum elbette ama bu kadar çıtır çerez bile olamayacak kitap görmemiştim. Lütfen, okumayın. Profilime bakıp az çok zevkimi anlayabilirsiniz sanırsam. Eğer zevklerimiz biraz benziyorsa şans verseniz de beklenti içersinde okumayın. Kısa sürede bitirdim, evet. Sebebi ise; para verdim, hepsi ondan kaynaklı. Yoksa yarım bırakmıştım. Bir de içimdeki ses hep “dayan, aradığını bulursun.” diyerek destek oldu sağ olsun. Yine de bana yetemedi. Bu inceleme, seven birinin karşısına çıkarsa da özür diliyorum. Gerçekten şans verdim. Keşke beni mutlu edip bu kategoriye daha fazla ilgi duymamı sağlasaydı. Arada booktok camiasındaki kitaplara baya hevesleniyorum ama sonu hüsran kardeşim. Yok yani yapamıyorum.
Geçmişte acı travmalar yaşayan ve aşk adı altında tacize uğrayan genç bir kız... Bu travmalarını erken yetişkin hayatına taşıyan genç bir kadın... Kırılmalar yaşayarak dating application'larda her erkeği deneyen, seksin kolay geldiği bir kalp... Toksik bir adama kapılan ve tüm aşkıyla enerjisini son damlasına kadar ona veren talihsiz bir aşık... Günden güne tükenen, haksızlık edilen bir beden ve kalp... Tabii ki ana karakterimiz Adelaide Williams'tan bahsediyorum. Yazarımız Genevieve Wheeler'ın kaleme aldığı "Adelaide", gerek kapağının harika rengi ve fotoğrafı gerekse ele aldığı konuyla yılın dikkat çeken kitaplarından biri olmayı başardı. Wheeler psikolojik unsurlardan başarıyla yararlanarak hasarlı bir kadın ve love bombing ile ghosting arasında giden toksik bir erkek oluşturuyor. Bu minvalde okura önemli bir kurgu oluşuyor, duygular açısından neler olacağını merak ediyorsunuz. Buraya kadar romandan memnun olsam da kurgunun teknik hataları, kitabı mükemmel olarak nitelememi engelliyor.
Olay örgüsünü karakterler üzerinden okutabilirdi Genevieve Wheeler; ancak bunun yerine tesadüflere sığınmaya karar veriyor ve romanın ana kahramanlarını kadere etki eden tesadüflere bağlıyor. Bu durum, okuru ana temanın hoşluğundan ve bütüncüllüğünden uzaklaştırıyor. Londra metropol bir şehir; ancak bir kurgu için bu kadar fazla tesadüf, kurgunun inanılırlığını zedeliyor bence... Karakterlerin analizi ve yaşadığı psikolojik olaylar konusunda da bir sığlık hakim... Yani Rory'i bu kadar şerefsiz yapan nedenler, Adelaide'nin psikolojik açısından sıkıntılı durumları, ailesinden gelen kalıtsal durumlar, yaşadığı düşüş, intihar fikri hep kısacık ve birkaç sayfada işleniyor. Bunun yanında okuru yine roman hakkında olumlu kanılara sürükleyebilecek bir anekdot olan Adelaide'nin iyileşme
Adelaide Londra’da yaşayan genç bir Amerikalı. Neşeli, sevecen ama aynı zamanda duygusal olarak fazlasıyla derin. Bir gün Rory ile tanışıyor. Ona aşık oluyor. Ama ilişki tek taraflı gibi. Rory, Adelaide’in verdiği kadarını veremiyor. İşte o noktada işler karışıyor. Adelaide onun sevgisi uğruna kendinden ödün vermeye başlıyor. Kendini sürekli “yetersiz” hissediyor. Ve zamanla bu duygu içini kemirmeye başlıyor.
Adelaide’in yaşadığı duygusal çalkantılar, depresyonla verdiği mücadele ve sonunda içsel bir uyanış yaşaması çok dokunaklı anlatılmış. Kitabın dili sade ama etkisi güçlü. Özellikle genç kadın okurlar, Adelaide’in duygularında kendilerinden parçalar bulabilir.
Adelaide, kalbi kırık olanlara, sevmenin sadece karşındakine değil, kendine de şefkat göstermek olduğunu hatırlatıyor. Dokunaklı, çarpıcı ve bir o kadar da tanıdık bir hikâye.
Travmalarım tetiklendi dostlar...1000Kitap
Lovebombing; karşı tarafın bir anda aşırı ilgi göstermesi, sizi övgüler ve iltifatlarla boğması, “ruh eşimsin” gibi büyük sözlerle birkaç gün içinde yakınlık kurmaya çalışmasıdır. Ghosting ise bu yoğun ilgiden sonra hiçbir açıklama yapmadan ansızın ortadan kaybolmaktır. Genellikle “ilişkiye hazır değilim” türü bahaneler eşlik eder. Bana kalırsa bu, bir aşk ilişkisinin yükünü dahi omuzlayamayacak kadar güçsüz olanların seçtiği bir yoldur — ve ne yazık ki günümüzde oldukça yaygındır.
Kitapta bu kavramların izlerini görmek mümkün. Adelaide, travmalarla dolu bir hayat yaşayan genç bir kadının hikâyesi. Rory’nin girmesiyle hikâye başka bir yöne evriliyor: çünkü Adelaide âşık oluyor.
Âşık olmak ile silahla vurulmak arasında bence çok da fark yok. Aşk, karşı tarafta bir silah tutmak gibidir; nereye nişan alacağını asla bilemezsiniz. “Oysa herkes öldürür sevdiğini” sözü boşuna değil. Okurken yer yer çok sinirlendim, çoğu zaman ağlamak istedim. Rory — seninle denk düşmeyelim dostum. Herkes senin gibi sevilmek ister, fakat kimse senin gibi sevmek istemez.
Adelaide’e sormak isterdim: “Severken neden bu kadar çok kendinden ödün verdin?” Ama aşk, içinden yara almadan çıkılması neredeyse imkânsız bir yol. Ait olmadığınız bir hikâyede kendinize sürekli yeni hikâyeler uydurmak; sıkışık kaldırım taşlarının arasına kendinize yer açmaya çalışmak kadar zor ve yorucu. Adelaide her seferinde daha çok yara alıyor; “tamam, bu sefer acıtmaz” dediğinde bile, eskisinden daha çok kanıyor. Seni sevmeyen birini sevmeye çalışmak, seni tanımak istemeyen birini her detayıyla tanımak — hem kalbi yorar hem vakti çalar.
Nat… Sonun böyle olmamalıydı. Ama her hikâyenin bir sonu var, değil mi?
Empatinin karşılıklı olanı makbuldür. Fakat bu ilişkide yalnızca Adelaide empati kuruyor, yalnızca Adelaide
Adelaide, duygusal derinlik vadetse de bunu tekrar eden iç monologlarla boğuyor.
Karakterin yaşadığı kırılmalar güçlü hissettirilmek yerine uzatılarak etkisini kaybediyor.
Hikâye ilerledikçe anlatı tekdüzeleşiyor ve merak duygusu zayıflıyor.
Sonunda ise geriye güçlü bir izden çok, yarım kalmış bir duygu kalıyor.
Adelaide
Adelaide Özsaygının ne kadar gerekli ve önemli bir gerçek olduğunu bir kez daha anlamama sebep olan kitap.
Bu kitap hakkında söyleyeceğim her şeyi tek kelimeyle özetleyecek olsam “gerçek” derdim. Okuduğunuz şeylere bazen sinirleniyorsunuz, bazen anlam veremiyorsunuz, bazen “Yok artık !” diyorsunuz ama hiçbir zaman “ Bu kadarı da olmamıştır.” diyemiyorsunuz çünkü oluyor, biliyorsunuz.
Adelaide’nın yaşadığı toksik bir ilişkiyi okuyoruz kitap boyunca temelde. İlişki dinamikleri hakkında birkaç ipucu ediniyoruz kitabın başlarında ve çok şaşırtıcı bir şekilde her şey çok “normal” geliyor başlarda.
Ta ki bu ikili (Adelaide ve Rory ) ilişkileri hakkında yeni şeyler keşfedene ve birbirlerinin yeni versiyonlarıyla, farklı kişilikleriyle karşılaşmaya başlayana kadar. Gencecik bir kızın sürekli görmezden gelinişini, başkalarıyla karşılaştırılışını ve yok sayılışını okumaya başlıyoruz bu süreden sonra.
Bu kitapta beni belki de en çok etkileyen şey bu olmuştu. Baktığınızda karşısındaki kişi Adelaide’a hiçbir zaman “fiziksel” anlamda bir zarar vermiyor ama onu psikolojik olarak o kadar sistematik bir şekilde görmezden geliyor ve öylesine değersiz hissettiriyor ki ; zaten kendisine saygı duymak ve sevmekle sorunu olan Adelaide, yaşamla olan ilişkisini sorguluyor.
Okuması hem çok keyifli hem de zor bir kitaptı. Birçok zıtlığı içerisinde barındırıyordu, aynı hayatın kendisi gibi…
NOT : İçerisinde +18 öğeler ve tetikleyici sahneler barındırıyor.
Adelaide Özsaygının ne kadar gerekli ve önemli bir gerçek olduğunu bir kez daha anlamama sebep olan kitap.
Bu kitap hakkında söyleyeceğim her şeyi tek kelimeyle özetleyecek olsam “gerçek” derdim. Okuduğunuz şeylere bazen sinirleniyorsunuz, bazen anlam veremiyorsunuz, bazen “Yok artık !” diyorsunuz ama hiçbir zaman “ Bu kadarı da olmamıştır.” diyemiyorsunuz çünkü oluyor, biliyorsunuz.
Adelaide’nın yaşadığı toksik bir ilişkiyi okuyoruz kitap boyunca temelde. İlişki dinamikleri hakkında birkaç ipucu ediniyoruz kitabın başlarında ve çok şaşırtıcı bir şekilde her şey çok “normal” geliyor başlarda.
Ta ki bu ikili (Adelaide ve Rory ) ilişkileri hakkında yeni şeyler keşfedene ve birbirlerinin yeni versiyonlarıyla, farklı kişilikleriyle karşılaşmaya başlayana kadar. Gencecik bir kızın sürekli görmezden gelinişini, başkalarıyla karşılaştırılışını ve yok sayılışını okumaya başlıyoruz bu süreden sonra.
Bu kitapta beni belki de en çok etkileyen şey bu olmuştu. Baktığınızda karşısındaki kişi Adelaide’a hiçbir zaman “fiziksel” anlamda bir zarar vermiyor ama onu psikolojik olarak o kadar sistematik bir şekilde görmezden geliyor ve öylesine değersiz hissettiriyor ki ; zaten kendisine saygı duymak ve sevmekle sorunu olan Adelaide, yaşamla olan ilişkisini sorguluyor.
Okuması hem çok keyifli hem de zor bir kitaptı. Birçok zıtlığı içerisinde barındırıyordu, aynı hayatın kendisi gibi…
NOT : İçerisinde +18 öğeler ve tetikleyici sahneler barındırıyor.
Yavaş ama keyifli bir kitaptı.
Film tadında ilerliyordu ama bu atmosferin zamanla yapay hissettirdiği sahneler oldu. Başlarda oldukça sürükleyiciydi; olaylar giderek büyüyecekmiş gibi bir his yaratıyordu. Ancak hikâye sakinliğini korudu ve bu durağanlık ilerledikçe daha belirgin hale geldi. Özellikle başları çok güzeldi fakat sonlara doğru tempo düştü. Daha güçlü, detaylı ve duygusal derinliği olan bölümler ve final bekliyordum.
#Spoiler#
Adamın kadını bu kadar yıpratması ama kadının bipolar çıkması bana doğru gelmedi.Kadının her şey de en iyi olmak gibi takıntısı var ve elinden geleni yaptı ama suçlu oymuş gibi bipolar çıktı.Onun yerine psikolog sahneleri daha mantıklı geldi bana.
Kadın hiçbir zaman içindekileri tam anlamıyla dile getiremedi. İçini döktüğü, her şeyi açıkça anlattığı bir sahne olsaydı çok etkileyici olurdu. Kitap boyunca hep kendini suçladı; sanki karşısındaki ne yaparsa yapsın onu kusursuz görmesi sinirlendirdi. Oysa durum hiç de öyle değildi. Bu kısmın daha derin işlenmesini, kadının sonunda hayatını geçireceği iyi biriyle tanıştığında aradaki farkı çok daha net fark etmesini isterdim. Sonu aceleye gelmişti.
Genel olarak güzel sahnelerin olduğu ama ortasından itibaren pasifleşen bir kitaptı. Daha yüksek duygular, daha güçlü yüzleşmeler görmek isterdim.
Her şeye rağmen kitabı ve yansıttığı havayı sevdim.
Yine popüler kültür şişirmesi kitaplardan biri daha. Gerçekten bazen böyle kitapların neden bu kadar abartıldığını ve konuşulduğunu hiç anlamıyorum.
Yazım dili korkunç derecede kötü, karakterler oldukça yüzeysel, kurgusu da tamamen tesadüflere dayalı çok şey olmasından dolayı hiç gerçekçi değildi.
Okumaya başlamadan önce de beklentimi pek yüksek tutmamıştım ama en azından incelikli bir anlatım, daha derin duygular ve gerçekçi bir hikaye beklemiştim. Karakterler Wattpad’ten fırlamış gibiydi, 15 yaşında olsaydım belki keyif alabilirdim.
Yazar Hakkında
Genevieve WheelerYazar · 0 kitap
Amerikalı yazar ve iletişim direktörü.
