Puan
7.310 üzerinden
Adelaide·344 syf.·
10/10
2025 28. kitabı
Kitapçıda gezerken dikkatimi çekip aldığım bir kitaptı Adelaide, ve genelde böyle kitaplar pek iyi çıkmaz benim zevkime göre hahasha. Ama bu kitabı çok beğendim ama çok... Bir kere beni tamamen içine çekti konusuyla, karaktere bağlanmamla, olaylarla, travmalarıyla...
Kitapta Adelaide'nin Rory diye bir adamla tanışması ve bütün güzel enerjisini onun hayatının içine eden bu adama harcaması, bu süreçte yaşadıklarını ve sonrasında nasıl ayakta kalmaya çalıştığı anlatılıyor. Böyle basit anlattığıma bakmayın gerçekten olaylar, Adelaide'nin duyguları o kadar etkiledi ki beni... uzun zamandır bir kitap için ağlamıyordum resmen sonlarda ağlamaktan okuyamadım .. Adelaide karakterinde o kadar kendimi buldum ki anlatamam. Tamam o kadar da değil ben olsam çoktan Rory'ye yol vermiştim ama düşününce karakteri de anlayabildim. Kendini suçlaması, hayatta herkese iyi gelmek istemesi, kötü davranışlara kılıflar bulmasını bile anladım ne yazık ki.. ve en iyisi de onu yargılamadan okudum ve bu çok hoşuma gitti. Yazar o kadar iyi yazmış ki bence kesin bir şeyler yaşamış da öyle yazmış gibi hissettim.
Kitap boyunca Rory'nin anasına kadar sövdüm çünkü baya toksik bir ilişki durumu okuyoruz. Hatta yazana göre de sadece 'durum' okuyoruz ahdhja o kadar toksik bir karakter ki. Şimdi neresinden tutsam bilemiyorum ama Adelaide'i bu kadar anlamam da beni korkutmadı değil hihii.. özellikle sürekli bir koşturmaca içindeyken hissettiklerini içine atıp atıp kıyıda köşede sürekli ağlaması o bölümlerde koptum ve çok üzüldüüüğmm
Bu kitabı herkese tavsiye eder miyim emin değilim herkes sevmeyebilir, ama 21 yaşındaysanız ve benseniz seversiniz:" iyi okumalarr
"Adelaide sevginin ödün vermekten geçtiğine ve aslında tüm bunların da birer ödün olduğuna kendini ikna etmeye çalışmıştı. Öyleydi değil mi?"
Spoiler
Adelaide, teknik açıdan son derece zayıf bir roman olmuş. Yazar fazlasıyla kolaya kaçmış; olay örgüsü karakterlerin seçimleriyle değil, peş peşe dizilmiş tesadüflerle ilerliyor. Londra gibi dev bir şehirde aynı insanların durmadan yollarının kesişmesi, hem gerçeklik duygusunu kırmış hem de romanın dramatik yapısını ucuzlatmış. Yazar, Adelaide’in toksik ilişkisini merkezde tutmak uğruna hayatın diğer tüm dinamiklerini neredeyse tamamen silmiş. Yeni mezun bir karakterin para, iş ve çevre açısından hiçbir zorluk yaşamaması da bu “drama alanı açma” çabasının en belirgin işareti.
Karakter gelişimi de aynı derecede yetersiz. Adelaide’in kötü dönemi, intihar geçmişi ve psikolojik sorunları birkaç sayfaya sıkıştırılmış; çözüme gidilmemiş. Ben iyileşme sürecini okumak isterdim. Oysa Adelaide’in içsel dönüşüm geçirmesine izin vermemiş. Onu dışsal bir “iyi adam” figürüyle ödüllendirilmiş. Bu iyi adam- Bubs, Rory’nin anti-tezi olmaktan öteye gidemeyen, rehabilitasyon merkezi gibi kullanılan bir karton karakter. Final ise iyileşmeyi karakterin kendisine değil, başka bir erkeğe bağlayan felaket bir tercihle sonlandırılmış.
Romanın en belirgin teknik kusuru ise aşırı pop kültür referansı kullanımı. Bana göre Ariana Grande, Spice Girls, Call Me by Your Name gibi sayısız dış eserin üst üste yığılması, atmosferi kurtarmak yerine dağıtıyor ve okuru sürekli romanın dışına itiyor. Metin kendi duygusunu yaratmak yerine başka eserlerin hazır etkilerine yaslanmış gibi.
Sonuç olarak Adelaide, güçlü bir temayı tamamen heba eden, tesadüfleri dramatik araç sanan ve pop kültürünü edebi yapı malzemesiyle karıştıran bir roman. Karakter gelişiminin yokluğu, yapay gerçeklik algısı ve aceleyle toparlanan finaliyle okurun zekâsını pek de ciddiye almayan bir metin. Nefret ettim.
Reklam
Beklentilerimi her ne olursa olsun düşük tutmam gerektiğini tekrar ve tekrar anlamış bulundum. Şaheser olmayacağını biliyordum elbette ama bu kadar çıtır çerez bile olamayacak kitap görmemiştim. Lütfen, okumayın. Profilime bakıp az çok zevkimi anlayabilirsiniz sanırsam. Eğer zevklerimiz biraz benziyorsa şans verseniz de beklenti içersinde okumayın. Kısa sürede bitirdim, evet. Sebebi ise; para verdim, hepsi ondan kaynaklı. Yoksa yarım bırakmıştım. Bir de içimdeki ses hep “dayan, aradığını bulursun.” diyerek destek oldu sağ olsun. Yine de bana yetemedi. Bu inceleme, seven birinin karşısına çıkarsa da özür diliyorum. Gerçekten şans verdim. Keşke beni mutlu edip bu kategoriye daha fazla ilgi duymamı sağlasaydı. Arada booktok camiasındaki kitaplara baya hevesleniyorum ama sonu hüsran kardeşim. Yok yani yapamıyorum.
Geçmişte acı travmalar yaşayan ve aşk adı altında tacize uğrayan genç bir kız... Bu travmalarını erken yetişkin hayatına taşıyan genç bir kadın... Kırılmalar yaşayarak dating application'larda her erkeği deneyen, seksin kolay geldiği bir kalp... Toksik bir adama kapılan ve tüm aşkıyla enerjisini son damlasına kadar ona veren talihsiz bir aşık... Günden güne tükenen, haksızlık edilen bir beden ve kalp... Tabii ki ana karakterimiz Adelaide Williams'tan bahsediyorum. Yazarımız Genevieve Wheeler'ın kaleme aldığı "Adelaide", gerek kapağının harika rengi ve fotoğrafı gerekse ele aldığı konuyla yılın dikkat çeken kitaplarından biri olmayı başardı. Wheeler psikolojik unsurlardan başarıyla yararlanarak hasarlı bir kadın ve love bombing ile ghosting arasında giden toksik bir erkek oluşturuyor. Bu minvalde okura önemli bir kurgu oluşuyor, duygular açısından neler olacağını merak ediyorsunuz. Buraya kadar romandan memnun olsam da kurgunun teknik hataları, kitabı mükemmel olarak nitelememi engelliyor.
Olay örgüsünü karakterler üzerinden okutabilirdi Genevieve Wheeler; ancak bunun yerine tesadüflere sığınmaya karar veriyor ve romanın ana kahramanlarını kadere etki eden tesadüflere bağlıyor. Bu durum, okuru ana temanın hoşluğundan ve bütüncüllüğünden uzaklaştırıyor. Londra metropol bir şehir; ancak bir kurgu için bu kadar fazla tesadüf, kurgunun inanılırlığını zedeliyor bence... Karakterlerin analizi ve yaşadığı psikolojik olaylar konusunda da bir sığlık hakim... Yani Rory'i bu kadar şerefsiz yapan nedenler, Adelaide'nin psikolojik açısından sıkıntılı durumları, ailesinden gelen kalıtsal durumlar, yaşadığı düşüş, intihar fikri hep kısacık ve birkaç sayfada işleniyor. Bunun yanında okuru yine roman hakkında olumlu kanılara sürükleyebilecek bir anekdot olan Adelaide'nin iyileşme
Adelaide Londra’da yaşayan genç bir Amerikalı. Neşeli, sevecen ama aynı zamanda duygusal olarak fazlasıyla derin. Bir gün Rory ile tanışıyor. Ona aşık oluyor. Ama ilişki tek taraflı gibi. Rory, Adelaide’in verdiği kadarını veremiyor. İşte o noktada işler karışıyor. Adelaide onun sevgisi uğruna kendinden ödün vermeye başlıyor. Kendini sürekli “yetersiz” hissediyor. Ve zamanla bu duygu içini kemirmeye başlıyor.
Adelaide’in yaşadığı duygusal çalkantılar, depresyonla verdiği mücadele ve sonunda içsel bir uyanış yaşaması çok dokunaklı anlatılmış. Kitabın dili sade ama etkisi güçlü. Özellikle genç kadın okurlar, Adelaide’in duygularında kendilerinden parçalar bulabilir.
Adelaide, kalbi kırık olanlara, sevmenin sadece karşındakine değil, kendine de şefkat göstermek olduğunu hatırlatıyor. Dokunaklı, çarpıcı ve bir o kadar da tanıdık bir hikâye.
Reklam
Reklam