“İş arkadaşı, hedefine ulaştığında ya da bir hayalin gerçekleştiğinde ama buna gerçekten inanmadığında hissedilen o duyguyu bilirsin, diye fısıldayacaktı. Hani biri çıkıp her şeyin bir hata olduğunu söyleyecekmiş gibi beklersin ya. Sanki bunu kazara başarmışsın gibi.”
“Eğer Bugün Aslında Dündü’deki gibi bir olay yaşayacak olursa tekrar tekrar yaşayacağı gün kesinlikle o gün olurdu. Çünkü o güne ait bütün anıları -ne kadar acı verici olursa olsun- unutmak istemeyeceği şeylerdi.”
“Kalbi bir kez değil, son bir yılda, hatta son on yılda bir çok kez kırılmıştı ve ne zaman kırılan parçaları bir araya getirmeye, kalbini ve ruhunu hayali bir yapıştırıcıyla yeniden birleştirmeye başlasa parçalar tekrar kırılıyordu. Öyle ki her bir parça gitgide küçülüyor, daha az tanınır oluyor ve her darbeyle bir daha birleşemeyecek hale geliyordu.”