ayşegül yönet
@Estella32
9 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Bu kitap, kafamın tam ortasına balyozla vurulmuş etkisi yarattı. Kimi zaman çevresel baskılar, büyüdüğümüz çevre belki de kendimizce bize öğretilenlere körü körüne inanmamız sebebiyle kimseye açamadığımız düşünmekten utandığımız acabalarımızla bu dünyadan yok olur gideriz. Bize bu zamana kadar öğretilenleri alsalar , okuduğumuz kitapları okumamış varsaysak ne olurdu sorularını öyle güzel sormuş ki kitabın içinde.. Tanrı öldü derken ; tanrının öldüğünü değil , aslında bizim vicdanımızın öldüğünü vurguladığını düşünüyorum. Çünkü inandığımız Tanrıyı görmeyi en çok istediğimiz yer vicdanımızın karşılığında bize biçilecek adalettir. Nietzsche utanmadan sıkılmadan düşüncelerini Zerdüşt adında bir bilge üzerinden insanlığa iletmiş.. Okurken utandım. Utandım çünkü sadece kendime sakladığım düşüncelerimde tek olmadığımı hatta benden çok zaman önce yaşamış birinde karşılaşmak utandırdı. O dönemde asılmadığına şaşırdım.Büyük ihtimal deli deyip geçmişlerdir Oysa zamanın çok ötesinde bir beyin belki 500 sene belki 1000 sene sonra tam zamanını bilemem ama bahsettiği o üst insanların bu kitabı birgün mutlaka okuyacağına eminim. İçinde bulunduğu zamanın ilerisinde yaşayan insanlar için yaşamak; huzursuzluk, sancı ve acı verir ama acıları, sancıları , soruları ve cevapları sayesinde inanılmaz bir eser çıkarmış ortaya ayrıca çevirsini Regaip Minareci’den okudum. Bir kitabın özellikle de bu şekilde düşünmeye iten kitapların çevirisinin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Çok iyi bir çeviriydi. Çevirinin de yazar kadar büyük bir alkış hakettiğini düşünüyorum. İncelemeden çok kitaba ait duygularımı ve hayran kalmamı anlatmış olabilirim affola ancak bilinsin ki elimde bir sihirli değnek olsa bu kitabı tüm dünyaya okutmak isterdim.
Reklam
Dişi Flanör
Dişi flanör; Hayatımda hiçbir kelime beni bu kadar tanımlayamaz.. En mutlu anımda ya da beni yerle yeksan eden bir olay yaşadığımda saatlerce yürürüm hatta bir çok arkadaşım bilir bu huyumu nasıl bu kadar yürüyebiliyorsun diye şaşırtırım. Her gittiğim yeri sanki orada yaşayacakmış gibi yürürüm. Tüm objeleri, tüm sokak köşelerini tek tek beynime nakşederim o kadar yürürüm ki bir bakmışım kaybolmuşum. Hangi sokaktan girdiğimi hatırlamam ama sokakta gördüğüm saksının rengini, kuşun sesini , yeşilini, mavisini unutmam bu bir hastalık mı meslek mi bilmem ama yürünecek yol bulamazsam bu seferde bildiğim yolları yürümeye başlarım. Bunun sonu yok sanırım okumak gibi. Bazı insanlar bazen ait hissettiği için yürür bazen ait hissetmediği için ben iki durumda da yürüyorum.Kitapta ki bazı yollardan ben de geçtim. Okurken bir daha yürüdüm. Yazar da benim gibi çok yerde yaşamış. Anlattığı bir olayı tanınmış kişilerle örnekleme yaparken yazarla aynı kişileri düşünmüş olmam beni epeyce şaşırttı. Okuyun pişman olmazsınız sanatın ,edebiyatın, sazın ve sözün yürümekle anlam kazandığı bir kitap olmuş. Yürümeyi sevenlere gelsin