Bir kez, bin kez ve hiç durmadan tek isteğim: yanında olmak, bakıyorum senin de isteğin bu. Yeter, yeter!
Reklam
Ama ben burada ne olurum? Onu düşündüğün yok anlaşılan;
El ele tutuşmuşuz seninle, nasıl bırakır da giderim? Birlikte gitsek de ne olacak?
Bir daha seni bırakıp uzaklara gitmeyeceğim, kafama koydum bunu.
(...) başımı dizlerine koysam, elini duysam saçlarımın üstünde... Ne iyi olurdu, ölünceye dek kalabilirdim öyle.
Geleceği düşündüğüm yok, bilmiyorum çünkü. Bildiğim şu: Senden ayrı oldukça korkunun elindeyim, ona boyun eğiyorum, istediğinden daha çoğunu veriyorum, hem de hiç zorlanmadan, sevinçle kaptırmışım kendimi korkuya, onda tüketiyorum kendimi.
Reklam