Bazı şeylerin yakınlaşması için bazılarının uzaklaşması gerektiği" tezi doğru. Yaşamda "yeni"ye yer açılması için, bazı "eski"ler gitmek zorunda. Bitmek zorunda. Her güzel yeni için; zararlı, işlevsiz ya da kötü eskiler uğurlanmalı. Hatta bazen çok güzel ama üzen eskiler de. Yeniyi isteyen, eski den vazgeçmek zorunda bazen.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Özdemir Asaf, başka herkesten saklamak, sakınmak istediği ve yalnız ona ait olan bir güzelliği öylesine bilmişti ki zarif ve elemli bir kıskançlığa düşüvermişti içi: "Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor." Başka bir zamandan, modern zaman ozanı Mabel Matiz ise "Göremezler canım, sende benim gördüğümü göremezler" diyerek aynı frekansa yeni bir mısra ekledi sanki.
Zamanı, kendini, potansiyelini en verimli şekilde kullanmak elbette mühim ama hayat bazen saçmadır. Hayat bazen yenilgidir. Çünkü hayat böyle muhteşemdir.
Kasıtsız olsa da insana en çok zarar veren en yakınları bazen. Tıpkı bir çiçeğin yanı başında tüm mevcudiyetiyle ona sarılan, varlığını kuşatan ve zamanla yok eden sarmaşık gibi...
Herkesin herkesle yarıştığı, her şeyin her şeyle boyunun ölçüldüğü bir zamanda insanın kendi zamanını, çiçek açma zamanını bulması bir ömür sürüyor bazen.