.. İlk yetişme çevrelerimizden gelen dar ve sınırlı bir benlik tanımı içinde ısrarla yaşamaya devam etmek, bizi farklı şartlara ve deneyimlere uyum sağlayamayan, direnci ve kırılganlığı yüksek, mutsuz ve tatminsiz bireylere çevirir.
Ölmeyecekmiş gibi yaşamak, ölümü gerçek bir stres bedeni haline getirir. Halbuki ne zaman gelebileceği belli olmayan bir ölümün bilinci, yaşamın her anını çok daha kıymetli kılar..
şemsiye taşımak istemiyorum
ıslanmak daha güzelmiş
yitik kalbini arayan
bir şairin gözyaşlarıyla
yaktım sana dair isteklerimi
tutunmayacağım bulutlarına
avuçlamayacak yıldızlarını
gökkuşağına dokunmayacağım
ben bir samanyolu bedevisiyim artık.
Nurullah Genç