Sevgi budur. Seven , sevilene ateşinde yanıp kül olurcasına koşacaktır. Sevginin son noktası bu. Sevgide ebedileşme bu. Sevileni doğrulama ancak böyle gerçekleşir.
İbrahim , Tanrı pervanesiydi. Aşkla koştu . Yanacak her şeyi birden ateşe attı. Allah , kalbinin bu kahramanlığına karşılık O 'nu dostu olarak ilan etti.
En büyük sınav. Ateş imtihanı . Ateşle imtihan olacaksın. Ateşin bir tarafından girip öbür tarafından çıkacaksın sapasağlam olarak . Ateş yakacak bir şey bulamayacak sende ; işte İbrahim olmak bu.
Hayat, sadece komedi olmadığı gibi , sadece trajedi olmadığı gibi , sadece de dram değildir ; trajedinin , komedinin , dramın üstün bir uyum noktasında dengeye erişinden doğmaktadır.