evnnatll
@Evnnatilla
Bir ara düşmüş olabilirim ama hafızam yerinde! Ne iteni unuttum ne de tutmayanı…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her şeyi al, bana beni geri ver
Bir şansım olsun
Başka yer, başka zaman
Sensiz ömrüm olsun.l✨
İster numaramı sil, ister yaşanmışlıkları sil. İstersen hayatına başka birini al. Ama emin ol asla bulamayacağın o sevgiyi ellerinle ittirdin, tercih ettiklerin vazgeçtiklerine değsin..
Sen heryerden dönülür sanıyordun, çünkü benden emindin; ben senden hiçbir zaman emin olamayacağımı anladığım o akşam dönebileceğin bütün yolları yaktım.
Değer vermek insanın doğasında var. Birini hayatına alırken, ona bir yer açarken aslında biraz da kendi içinden bir parçayı veriyorsun. Onu sadece "bir insan" olarak görmüyorsun; onunla paylaştığın anıları, kurduğun cümleleri, hissettiğin duyguları da o değerin içine koyuyorsun. Bu yüzden bir gün dönüp baktığında, o kişinin o değeri taşıyamadığını fark etmek gerçekten insanın içini burkan bir şey.
Ama burada insanı en çok yaralayan şey çoğu zaman o kişi değil. Asıl yaralayan şey, kendi verdiğin anlamla gerçeklik arasındaki fark oluyor. Çünkü biz bazen karşımızdaki insanı olduğu gibi değil, olabileceğini düşündüğümüz haliyle seviyoruz. Onun potansiyeline, bize hissettirdiklerine, belki de içimizdeki bir boşluğu doldurmasına bağlanıyoruz. O yüzden fark ettiğimiz şey sadece "o insan böyle biriymiş" gerçeği değil; aynı zamanda "ben onu bambaşka bir yerde görmüşüm" gerçeği oluyor.
İnsan değer verdiği birinin değişmesini bekler. Bir noktada anlayacağını, olgunlaşacağını, ilişkiye daha çok sahip çıkacağını düşünür. Çünkü sen öyle yapardın. Çünkü senin değer anlayışın böyle. Ama herkesin duygusal kapasitesi, sorumluluk alma biçimi, İlişkiye bakışı aynı değil. Senin çok anlam yüklediğin bir şey, başkası için çok sıradan olabilir. Ve işte insanın içinde o kırılma tam burada oluyor. herkes o değeri taşıyabilecek olgunlukta olmayabiliyor. Bazı insanlar sana verdiğin anlam kadar derin bir yerden bakmıyor hayata. Onların dünyası başka bir yerde kurulmuş oluyor. Sen ilişkiyi emek, sadakat, bağ ve anlam üzerinden okurken; onlar daha yüzeysel, daha geçici bir yerden bakabiliyor. İşte o zaman aynı ilişkinin içinde iki farklı gerçeklik oluşuyor.
Bu farkı görmek ilk başta çok acıtıyor. Çünkü insan bir süre "yanılmışım" duygusuyla kalıyor. Ama zaman geçtikçe başka bir şey fark