"Arkadaşlarım bunun farkında değil ama ben bu bağıntıların üstünde ya da dışındayım.Onlar gibi davranmaya,onlara benzemeye çalışıyorum,lakin içim farklı,işte romanı yazan zavallı arkadaşımın inemediği derinliklerden biri de bu.O beni,politik geçmişi olan ve Kuzey sürgünün savrulmuş,sıradan insanlardan biri sanıyor.Başımdan geçenleri,benden daha ilginç buluyor.İçimdeki derin ve köklü karanlığın farkında değil.Çünkü insanları konuşarak tanıyamazsın.Konuşmak,canlı yaratıklar arasında en etkisiz iletişim aracı.Dil yalan söylüyor,olanları çarpıtıyor,insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor.Bu yüzden insanları dinlemek onları anlamak için yeterli değil."