B.Ç.
@Expectoopatronum
73 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Orada rattan bir sandalyede otururken anneannesi eğilip ona tahta bir yoyo verdi ve şöyle dedi: “Köprüye saklanan çocuklara da aynısından hediye etmiştim. Çünkü hayatta inişler vardır, ama sonra daima yukarı çıkılır. “
Kaygı içinde kök saldı, dağlardaki incir ağaçları gibi filizlendi, sert ve dayanıklı. Belki bir gün geçecek. Belki de geçmeyecek.
Sevginin bir amaca benzetildiği dünya nasıl da gülünçtü ve aksine, sevginin diğerinin gözlerinin içinde boğulmak olduğunu anlamamak ne yazıktı, o gözler kör bile olsalar.