Bilinçli anne babalar, çocuklarının “hayır”ına direnmeyecek, incinmeyecek veya buna kızmayacaklar, çocuklarının “hayır”ının “evet”i kadar iyi olduğunu hissetmesine yardım edeceklerdir. Hayır diyen bir çocuktan duygusal olarak uzaklaşmayacak, onunla bağlarını sürdüreceklerdir.
Çocuklar için öfke, kendi deneyimlerinin bir başkasınınkinden farklı olduğunu anlama yoludur. Kendisi ile başkalarını ayırt etmede öfkeyi kullanarak sınır oluştururlar.
Sevildiğimizden emin olmazsak iki kötü seçenekten birini seçmek zorunda kalırız: 1- Sınırlar belirler ve bir ilişkiyi kaybetmeyi göze alırız. 2- Sınırlar belirlemez ve başkalarının isteklerinin esiri olmayı sürdürürüz.
Bizler ilişki yaşamak için yaratılmışız. Ruhun varlığının temeli bağlanmaktır. Bu temel çatladığında veya yanlış atıldığında, sınır oluşturmak olanaksızlaşır. Neden? Çünkü ilişkilerimiz olmadığında, çelişkiye düştüğümüzde gidebileceğimiz bir yer yoktur.