“Hiç bir kulluk vazifesini yerine getirmeyenlere Allah neden her istediklerini veriyor ?
-Nasıl bütün duaları kabul oluyor ?
-müslaman olmayanlar neden bu kadar refah içinde ve mutlu neden bizde onlar gibi değiliz ?
Bu sorulara cevap aradım ve cevabını Kalem Süresi 44.ayette buldum.
“Ey Muhammet kuranı yalanlayanlarla beni başbaşa bırak biz onları istidraç ile çıkarır,farkına varmadıkları bir yerden yavaş yavaş azaba yaklaşıtırırız”
İstidraç;Allah’ın razı olmadğı kuluna,istediği herşeyi vermesi anlamına geliyor,yani sadece dünyanı isteyen kullarına dünyayı veriyor,
Bir insanın Allah’tan uzaklaştığı halde dünyası güzelleşiyorsa,huzuru mutluluğu artmaya devam ediyorsa işte bu istidraç…
Özetle;dünyada çok huzurlu ve rahat olanların,düşünmelerini isterim.duası kabul olunca ilk Allahı unutanların düşünmelerini isterim,kulluk etmediği halde Allah beni seviyor diyenlerin düşünmelerini isterim,kazançları hep dünya için olanların,”Allah dünyaya sinek kanadı kadar değer verseydi kafire su içirmezdi “ Hadisini düşünmelerini isterim ..bu sözleri söylerken hep eş dost tanıdıklarını düşünürken kendini düşünmesini isterim …