Erdem'in elini yakalıyor Cahit. Ömür defterine son noktayı koyar gibi, son gücüyle sıkıyor arkadaşının elini ve yüreğindeki aciyi, son nefeste haykiriveriyor dostuna;
"Erdem ! Kırlarda çiçekler artık bensiz açacak."
Öyle ya,hayallerinin ardına takılıp gidebilen kaç ademoğlu var ki şu dünyada? Herkes başkaları namına yaşıyor hayatı. Herkesin hayat elbisesini, çevresindekiler kesip biçiyor.