Eylül
@EyllB
9 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Var olmak ve yaşamak birbirinden ayrı şeyler. Yaşama hakkımıza hemen herkes saygı duyuyor. Ama var olma hakkımıza saygı, çok daha az rastlanan bir şey.
Var olma hakkımız yaşama hakkımızdan üstündür. Yaşayıp var olamamak... işte o en kötüsü.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çocuklar yahut yetişkinler birilerini incitiyorsa eğer, kendi var olma haklarını hissedemedikleri içindir. Var olma hakkını derinden duyan kişi, başkasının var olma hakkına saldırmaz. Kişinin o ya da bu şekilde var olma hakkı diğer bütün hakların ve her tür saygının başlangıcıdır. Kendi var olma hakkını savunamayan ve kendi var olma hakkına saygı duyamayan kişi, bir başkasının var olma hakkına saygı duyamaz.
Yaşamak, insanın kendisini kendisinden yeniden ve yeniden doğurması demek. Kütük olsaydık eğer, düşünce kalakalırdık öylece, düştüğümüz yerde. Yaşıyoruz ya: Yaşadığımız sürece, fidan gibi, her seferinde yeniden doğrulma gücünü de saklıyoruz düşüşümüzde. Kalkışımız düşüşümüzün içindedir. Beni büyüyen her yerimden kesmek istediler. Köküm kurudu sandım. Bedenimiz canlı olduğu müddetçe, kökümüz de canlı. Köküm yeniden ve yeniden ve yeniden ve yeniden filiz verdi, her seferinde. Her seferinde bunu yeni bir kitapla kutladım.
Çocukluğunu atlatmış birini artık hiçbir şey incitemez. Olmasından en çok korktuğumuz şey, çoktan yaşandı ve bitti. Her biri. Tek tek. Bundan sonra yaşayabileceğimiz en ağır şey, çocukluğumuzda yaşadığımız en hafif şey yanında nedir ki? Çocukluğunu atlatmış birine artık hiç kimse dokunamaz. Çocukluğunu atlattığını fark eden birini, artık hiçbir şey yıkamaz. Bu dünyadaki en güçlü kişi, çocukluğunun ve çocukluğunun korkularının artık geride kaldığını fark eden kişi.
O öldü ama ben yaşıyorum. Belki en acılı ama aynı zamanda en büyülü şey bu.
Kadın ya da erkek, hiç fark etmez, her birimiz anneyiz. Doğursak da doğurmasak da anneyiz. Her yaşta, doğarken de ölürken de anneyiz. Her gün kendimizi yeniden doğuruyoruz kendimizden. Kendimizi kendimizden doğuramıyorsak var değiliz.
Varız, demek ki yeniden var da olabiliriz.