hislerim tıpkı birinin odada otururken yağmurun cama yağması gibiydi . Benim ve beni ilgilendiren şeylerin arasında sanki kırmak için yeterince istekli olmadığım camdan bir duvar vardı . aslında bu durumu açıkça görsem de bana haklı bir endişe oluşturmuyordu çünkü dediğim gibi kendimi ilgilendiren olayları da önemsiz kabul ediyordum . artık acı çekmek için de hislerim kalmamıştı.