***

***
@Ezell
***
Bir insanın gerçek zenginliği, bu dünyada yaptığı iyiliklerdir.
Reklam
Şiir olsaydım, Anlatamadığım sen olurdun, Gizlediğim sen, Hüznüm sen olurdun, Sevincim sen, Umudum sen, En güzel mısram sen olurdun.
Ey ölü, az daha yaşatmak isterdim seni, Habersiz bırakıp gittiğin evde. Giysen hazır duran terliklerini, Odalarda dolaşsan, öksürsen Toplasan bu yaz da bahçende yemişleri, Az daha ömür sürsen. Gözlerimin önünde hep boyun bosun, Nasıl girerdin şu kapıdan, memnun Şu iskemleye otururdun. Avuçlarımda, ılık, el sıkışın, Bana bakışın... Nasıl uzatırdın bana şu sürahiyi? Seyrederdik uçan bulutları, geçen gemileri. Nasıl son defa konuştun, son defa güldün? Nasıl öldün?.. Nasıl öldü, Yarabbim, nasıl öleceğiz? Hangi sonsuz geceler, iklimler geçeceğiz, Bundan sonra da bir gün aynı sofrada Oturacak mıyız bir daha!.. Osman Ziya Saba
Bitti biten, gitti giden.
Ben Atilla İlhan değilim. Belki de sen bana mecbursun bilemeyiz.