Tüm yolların sana çıkacağını bilseydim yolda başıma gelenleri hüzünle değil, memnuniyetle anlatırdım. Gün sonunda can evime geleceğini bilseydim dağıtmazdım gönül odalarımı. Bakma dağınıklığa, Sen habersiz gelen misafirlerin en sevilenisin. Senin gelişin aniden oldu, gözlerine bakınca kalışına karar vermek de benim için ani oldu.
Reklam
Seni, yaz sıcağında üşüyen ellerinden ve bükülmüş belinden tanırım. Beni sana hayran hayran bakışımdan tanı. Seni kederden buğulanmış gözlerinden tanırım. Beni eteklerimden tutmuş sana koşarken tuttuğum çiçekten tanı. Seni ışığı gönlümü aydınlatan kar beyaz kalbinden tanırım. Beni o kalbi kırılmasın diye elimde acemice tutuşumdan tanı. Seni tanımıyorum, kimsin?
Basit mutluluklarımız olsun!
Annen en sevdiğin tarçınlı keki mi yapmış, sokağın
delisi gibi sırıt dur. Bahar gelişini mi duyurmuş, tak
yakana bir çiçek kırlarda ağırla onu.Bırak bir kere
de bozsun yağmur saçlarını.
Ve öyle hüzünlerimiz olsun ki,
Bir kedi ölünce yas tutalım, ağaçlara ayaz
vurunca içimiz titreyebilsin. Olur da yağmur
gelmeyi unutursa toprağa, kırlar adına biz de
bekleyelim onu.
Anlatsam seni.
Gözümün dokunduğu her yere. Sana gelirken
yürüdüğüm yollara adını yazsam da bilseler seni.
Koşsam, koşsam ve yorulsam. başıma omzunda
bir saltanat kurar mısın? Ölüm sessizliği var
üzerinde, öyle mahzun durma, bak gökyüzüne ve
bağır: “Ey aşk”... Bak bana ve fısılda: “ yenildim.”
Sesler, renkler, kuşlar, ağaçlar ve sen.
De ki dünya; " bu kadarım fazlasını arama"
Rüzgarda salınan ağaçtan daha güzel manzara,
senden başka mutluluk aramadım. Şu küçücük
dünyamda büyük sevinçlerim oldu. Bakınca
gökyüzüne gönül huzurla doldu ve içimden
kelimeler taştı;" Hayat farkedince ne de güzel."
Reklam